“Ankara’da bir sabah” yaşıyorum,

uykulu gözlerim güneşe karşı,

aklımda binbir sevda düşleri,

ışığa vuran ilk damla gibi,

Başkent’in soğuk sabahında sensiz….

Sensiz gölgeleri arkama alıp,

dolaştığım kirli caddeleri,

sensiz arşınlıyorum bu sabah,

söyleyecek çok şey var aslında,

ama bu kent yutuyor nefesimi….

Bu gündoğumu tarihe geçmeyecek,

yaşanmamışların kentinde

yaşadığım yasak sevgilerden

gün bir daha doğmayacak bana,

sıradan alışkanlıkların içerisinde,

bu kent seni de, beni de yutacak!

Batur Orkun